Zaburzenia integracji sensorycznej – Objawy, które rodzice najczęściej przeoczają

Integracja sensoryczna definiowana jest jako naturalny proces, w którym organizowane są informacje dochodzące do naszego ciała z przeróżnych układów zmysłowych.

Wspomniany proces organizacyjny ma na celu odbieranie, porządkowanie oraz interpretowanie informacji, co umożliwia prawidłowe reagowanie na bodźce zarówno płynące z otoczenia, jak i z własnego ciała. To właśnie dlatego prawidłowo przebiegające procesy integracji sensorycznej są tak niezwykle istotne dla człowieka, jego rozwoju i codziennego funkcjonowania.

Rodzice obserwując swoje dziecko, jego rozwój, sposób poruszania się czy reagowania mogą na bardzo wczesnym etapie wyłapać pierwsze objawy świadczące o zaburzeniach integracji sensorycznej. Najczęściej są to objawy związane z modulacją sensoryczną o typie nadwrażliwości np. na dźwięki, dotyk, zapachy czy ruch. Rodzice widzą, że ich dziecko zatyka uszy, skarży się na hałasy, nie akceptuje przytulania lub nie chce się brudzić. Zauważają, kiedy ich dziecko stroni od aktywności na placu zabaw czy nie chce korzystać ze schodów ruchomych. Są to objawy, które łatwo zaobserwować, ale zaburzenia integracji sensorycznej to nie tylko nadmierne reakcje na bodźce. Część objawów może wydać się rodzicom nietypowa i niekoniecznie będą to zachowania, które od razu będą wiązane z zaburzeniami SI.

Jakie nietypowe objawy świadczące o zaburzeniach SI mogą przeoczyć rodzice?

• Dziecko nie zauważa, że jest mu zimno lub gorąco, dlatego nie reaguje na mokre ubrania, nie zgłasza potrzeby zdjęcia swetra, nie zauważa spoconych dłoni, może ubierać się nieadekwatnie do warunków atmosferycznych,
• Wykazuje potrzebę gryzienia przedmiotów niejadalnych, obgryza kredki, rękawy, do buzi wkłada dłonie oraz zabawki, mimo, że nie jest już niemowlęciem,
• Nieustannie wpada na meble lub inne osoby i się przewraca,
• Siedząc przy stole kopie nogi pozostałych domowników,
• Wszystko robi zbyt intensywnie, dlatego niszczy przedmioty, mocno trzaska drzwiami i zbyt mocno przytula inne dzieci,
• Wykazuje trudności z zasypianiem mimo późnej pory i zmęczenia. W łóżku przed zaśnięciem długo się kręci, często zmienia pozycję,
• Fascynuje się migającymi światełkami, obracającymi się przedmiotami, sam też wielokrotnie wprawia przedmioty w ruch,
• Nieustannie buduje bazy, wchodzi do szaf, ciasnych miejsc, tak jakby miał dużą potrzebę ukrywania się,
• Stroni od towarzystwa innych dzieci, jest wycofane i ma problemy z adaptacją w grupie,
• Może gryźć inne dzieci, na co często skarżą się nauczyciele w żłobku lub przedszkolu,
• Wykazuje niechęć do korzystania z toalety poza domem, obawia się suszarek do rąk, przeraża go echo w publicznej toalecie,
• Poszukuje zapachów, zwłaszcza tych intensywnych, dlatego wącha zabawki, książki, ubrania, jedzenie, a nawet inne osoby,
• Nie sygnalizuje głodu i sytości, zapomina o jedzeniu lub przejada się,
• Wydaje się leniwe, odmawia samodzielnego ubierania, jedzenia, mimo że wszystko potrafi zrobić,
• Przyjmuje nietypowe pozycje np. siad W, na kanapie leży z głową w dół, na krześle zawsze owija nogi wokół nóg krzesła, buja się, ciągle podpiera głowę, chce siedzieć w ciasnych przestrzeniach np. wciska się między poduszki lub inne osoby,
• Celowo uderza się, prowokuje upadki.

Co zrobić, jeżeli obserwujesz niepokojące zachowania u swojego dziecka?

Pamiętaj, pojedynczy objaw nie świadczy o zaburzeniach integracji sensorycznej. Jeśli jednak obserwujesz u swojego dziecka kilka opisanych objawów, zwłaszcza takich, które utrudniają mu codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować się ze specjalistą w celu wykonania diagnozy integracji sensorycznej. Wczesna diagnoza SI pozwala szybciej wdrożyć odpowiednie wsparcie terapeutyczne.

Integracja Sensoryczna Gdańsk

Masz pytania? Rozważasz diagnozę integracji sensorycznej u swojego dziecka? Skontaktuj się z nami.

Zapisy na diagnozy i terapie:

tel. +48 504 634 813
marta-baj@wp.pl