W jakim wieku można rozpocząć terapię integracji sensorycznej?
9 lipca, 2026
Czy Twoje dziecko nie znosi metek i rajstop pod spodniami? Zasłania uszy, kiedy tylko słyszy nagłe i głośne dźwięki? A może wręcz przeciwnie, jest dzieckiem głośnym, poszukującym ruchu i mocnych bodźców?
Zastanawiasz się czy to naturalne zachowania dziecka w tym wieku czy może jednak powód do niepokoju? W tym artykule wyjaśniamy, które zachowania mogą świadczyć o zaburzeniach integracji sensorycznej i kiedy warto skonsultować się z terapeutą SI.
Po czym można rozpoznać zaburzenia integracji sensorycznej?
Poniższe przykładowe objawy mogą świadczyć o zaburzeniach SI u Twojego dziecka:
- dziecko nie akceptuje metek, niektórych tkanin, z których wykonano jego odzież,
- skarży się na głośne dźwięki,
- nie chce myć zębów,
- nie akceptuje obcinania paznokci,
- źle znosi kremowanie ciała,
- nie chce nosić czapki i szalika,
- unika przytulania,
- unika brudzenia,
- nie przepada za tłocznymi miejscami.
- poszukuje mocnych i wyrazistych bodźców,
- mocno się uderza,
- nie zawsze reaguje adekwatnie na ból,
- ciągle się kręci i skacze,
- uwielbia mocne przytulanie,
- wkłada przedmioty niejadalne do buzi,
- jest głośne,
- często się potyka lub przewraca,
- nie jest w stanie nauczyć się jeździć na rowerze,
- szybko się męczy,
- jest niezgrabne ruchowo,
- unika sportów i gier zespołowych,
- nie przepada za spędzaniem czasu na placu zabaw,
- je wybiórczo,
- ma trudności z koncentracją,
- ma problemy z nauką.
Pamiętaj, pojedynczy objaw nie musi oznaczać zaburzenia. Dziecko nie musi też prezentować wszystkich objawów z powyższej listy. Jeżeli jednak obserwujesz kilka przykładowych zachowań u swojego dziecka warto zgłosić się do terapeuty SI.
Kiedy warto zgłosić się do terapeuty SI?
- kiedy obserwujesz nietypowe zachowania u swojego dziecka,
- kiedy jesteś zaniepokojony rozwojem swojego dziecka,
- kiedy obserwowane objawy utrzymują się od dłuższego czasu i utrudniają codzienne funkcjonowanie,
- kiedy dziecko wycofuje się np. nie chce brać udziału w zajęciach grupowych, nie chce wchodzić do piaskownicy, nie jest w stanie przebywać w głośnych miejscach.
Czy terapia SI jest skuteczna?
Skuteczność terapii SI zależy od indywidualnych potrzeb dziecka; wieku, w którym rozpoczęto terapię, regularności zajęć terapeutycznych oraz współpracy z rodzicami.
Wczesna diagnoza to zawsze większa szansa na szybsze wsparcie dziecka.
Nie zwlekaj, już dziś skontaktuj się z nami.
Zapisy na diagnozy i terapie:
tel. +48 504 634 813
marta-baj@wp.pl
Nie. To rodzic decyduje czy i kiedy umówić dziecko na konsultację lub diagnozę integracji sensorycznej.
Diagnoza składa się z kilku spotkań, obejmuje szczegółowy wywiad przeprowadzany z samym rodzicem, specjalistyczne próby diagnostyczne oraz analizę aktywności dziecka, co pozwala ocenić sposób przetwarzania bodźców sensorycznych. Na ostatnim spotkaniu omawiane są wyniki całego procesu diagnostycznego, jest to też czas na pytania rodzica.
Nigdy nie jest za wcześnie na terapię integracji sensorycznej. Terapię SI rozpoczynamy, kiedy obserwujemy pierwsze niepokojące objawy związane z przetwarzaniem bodźców sensorycznych.
Tak, jak najbardziej. Dziecko w wieku 2 lat może brać udział zarówno w procesie diagnostycznym w kierunku zaburzeń SI, jak i jeżeli jest taka potrzeba, w samej terapii integracji sensorycznej.
Nie, nie jest to wskazane. Diagnoza SI pokazuje dokładnie, które obszary wymagają wsparcia, to na jej podstawie przeprowadzana jest terapia SI. Dodatkowo, w momencie rediagnozy mamy punkt odniesienia i widzimy, w których obszarach dziecko zrobiło postępy dzięki terapii integracji sensorycznej.
